|
|
|
|
DE RODELBAAN van HENDRIK HOMMERSON & Zn. |
|
|
Hij exploiteerde onder andere een Draaimolen en een Luchtschommel en probeerde in de beginjaren van de Stoomcarrousel ooit zelf een dergelijke attractie te bouwen. Dit werd echter een groot fiasco, maar al snel zag Hommerson een andere kermiszaak waarmee ook een goede boterham te verdienen was, de Reizende Bioscoop. Met deze attractie werd Hommerson een bekend exploitant in heel Nederland, maar toen omstreeks 1912 - 1913 de bioscopen in razend tempo van de Nederlandse kermissen verdwenen moest hij uitkijken naar iets anders. Hommerson reisde echter nog door tot 1915, maar hield het toen voor gezien. Hij reisde daarna nog een tijdje met de zogenaamde ‘Lustige Tonnen’. |
|
|
||||||||||||||||||||
|
lege sleetjes werden daarna van beneden weer automatisch omhoog getakeld. Dit gebeurde door middel van een ronddraaiende ketting. Was men eenmaal beneden aangeland, dan was er de gelegenheid om iets te gebruiken aan het buffet. Door dit buffet wist men het publiek langer vast te houden, want menigeen besloot tot een volgende rit. |
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
DE RAMP |
|
Een ooggetuige vertelt: “Plotseling brak er een balk en een gedeelte van het platform met daarop tientallen mensen stortten naar beneden. Mensen vielen als draaiende molenwieken naar beneden. Ik zag mensen aan het houtwerk hangen of proberen een paal te grijpen om daar langs naar beneden te glijden. Enkelen lukte dat, anderen niet. Sommigen vielen op de keien. Het was vreselijk om te zien. Stilliggende mensen, om hulp roepende slachtoffers, vrouwen schreiden met de handen voor de ogen. Verpleegkundigen waren er ook spoedig. Ze kropen tussen de doden en gewonden door. Ze hebben heilzaam werk verricht. Er was een geweldige paniek. Velen jammerden, veel anderen trachtten te helpen en zo werd met hulp van vele omstanders al spoedig een eerste hulpdienst georganiseerd. De politie was snel ter plaatse en zette onmiddellijk het terrein van de ramp af. Men bracht de zwaargewonden naar het café De Unie, naar het café Dik en in de huizen van de firma’s Brugmans, Feldbrugge en anderen. Al spoedig wijdden dokter Nathans (de politie-arts) en verschillende andere artsen hun zorgen aan de gewonden. Er kwamen brancards van het politiebureau, ziekenwagens en auto’s van de ziekenhuizen en in betrekkelijk korte tijd had men de gewonden zo goed mogelijk verzorgd“ |
|
DRIE DODEN ONDERZOEK |
|
|
||||||||||||||||||||
|
|
|