RUPSBAAN

van

HOMMERSON & VERMOLEN

Op een dag in 1927 kwam een van de Gebroeders Hommerson terug uit Parijs met een Amerikaans vakblad waarin een zogenaamde ‘Caterpillar’ te koop werd aangeboden. Willy Klijs, de latere administrateur van de firma Hommerson, die er als MULO scholier regelmatig over de vloer kwam, wist te vertellen dat het hier om een ‘Rupsbaan’ ging. De Gebroeders Hommerson hadden veel belangstelling voor deze attractie en vroegen aan Willy Klijs of hij misschien een brief wilde schrijven aan de fabrikant, The Spillmann Engineering Works, met het verzoek om nadere informatie. In zijn beste schoolengels richtte Klijs zich tot de fabrikant en enige tijd later kreeg men een zestien mm. film opgestuurd. Vrij snel werd besloten om in Amerika drie ‘Rupsbanen’ te kopen à achtduizend gulden per stuk, inclusief transport, plus een meereizende ingenieur voor de eerste opbouw.

Twee ’Rupsbanen’ werden bij aankomst gelijk doorverkocht. Met de overgebleven ‘Rupsbaan’ ging Hommerson zelf op pad. De Paaskermis in Enschede kreeg de première en deze nieuwe aanwinst voor het Nederlandse kermisbedrijf werd gelijk een groot succes. De firma Hommerson besloot om er nog twee banen bij te kopen, die in 1929 in exploitatie werden gebracht. Beide ‘Rupsbanen’ werden, net als de eerder bestelde exemplaren, afgeleverd met alleen een overkapping boven de baan. Later kregen alle ‘Rupsbanen’ een volledige overkapping en een mooi front. Na verloop van tijd werd een van de banen doorverkocht aan Dries Giezen.

De Rupsbaan van Hommerson hier nog met orgel

Rupsbaan C.M. Vermolen

Een ander exemplaar ging naar de firma C.M. Vermolen uit Den Dolder, die net als Hommerson toen behoorlijk aan de weg timmerde. Met de overgebleven ‘Rupsbaan’ bleef Hommerson zelf op reis. Ook in de dertiger jaren bleef de ‘Rupsbaan’ zeer succesvol. Er was immers nog geen concurrentie en de firma Hommerson en Vermolen, die inmiddels

De Rupsbaan van C.M. Vermolen te Alexandrië in 1947

een samenwerkingsverband waren aangegaan, konden de plaatsen onderling verdelen. Dit ging tot aan de Tweede Wereldoorlog allemaal prima en ook na de oorlog gingen beide zaken weer gewoon op reis. Toen de firma echter in 1947 op tournee ging naar Egypte ging ook de ‘Rupsbaan’ van Vermolen mee. Het is algemeen bekend dat met uitzondering van de Parijzer Ketel van Jan van Morkhoven er niets uit Egypte is teruggekomen. De zaak van Hommerson heeft nog gereisd tot en met 1952. Dat jaar plaatste Hommerson nog een advertentie, waarin hij een bedrijfsleider zocht voor de exploitatie van de ‘Rupsbaan’ tijdens het evenement Breda Oranjestad van 10 juli tot en met 31 augustus. Waarschijnlijk was dit een van de laatste kermissen, want nog hetzelfde jaar is de firma Hommerson gestopt met reizen en werden alle zaken, dus ook de ‘Rupsbaan’, verkocht.

H. van Oers